نقطه کور

یه چیزی سر دلم مونده

نگمش نمیشه

نمیدونم آدم ها همدیگه رو چی میبینن

چی میدیدن توی اون دانشگاه چون توی دانشگاه بغلی اوضاع متفاوته

حداقل اینقدر داغون نیست

سال هاست که ما از اون دانشگاه اومدیم بیرون اما هنوز برای من خیلی چیزا سواله

چه اتفاقاتی واقعا افتاده بود و برای من اتفاق افتاد که از اون آدم جدی و محکم تبدیل به یه دنباله رو شدم

وقتی 4 سال پیش یک اشتباه بزرگ رو شروع کردم و دو سال بعدش همچی رو آتش زدم تا برای ادامه کسی جرات تکرار نداشته باشه نبودید و ندیدید چون شما زودتر تموم کردید

برگردیم 3 سال پیش

وبلاگی زده شده بود سال 93 که در مورد سایرین بدگویی می کرد

سر کلاسای شیوه بدجور بحثش داغ بود حتی فکر میکردن کاره منه !!

ولی بیشتر اون افرادی که اسمشون هنوز هست اصلا من نمیشناختمشون درست تا اون موقع

شاید کارش بد به نظر میومد برای همین هم بنده اون وبلاگ رو منهدم کردم اما هنوز پست هاشو میتونم بخونم یا برگردونم

شاید تهدید کردم اسم طرف رو میدم حراست ولی هیچوقت اینکار رو نکردم

چون تا چندماه بعدش واقعا نمیدونستم طرف اصلا کی هست

این یک تهدید بود تا این اشتباه مجدد تکرار نشه ، ولی خودمونیم این واقعا یک اشتباه بود ؟؟

واقعا آدم هایی که اسم برده شده بود ازشون بی گناه بودن ؟؟

طرف تا ترم بعدش تموم کرد و رفت اما توی همون دو ترم اینقدر طرفِ من لبخند میزد من همش به خودم میگفتم این ملت چشونه !!!

تا اینکه از طریقی متوجه شدم ایشون رفته پیش یک مثلا واسط که به گوش من برسونه :

من آبرو دارم نباید بگید کار من بوده !!!

بقیه آبرو نداشتن که تو اسمشون رو برده بودی بدون اینکه بفهمن ریشه اصلی کیه و بینشون راحت محفل میکردی ؟؟

و تمام اون خنده ها از استرس بوده چون زمانی که اسم و فامیل رسید دست من ، من حتی نمیدونستم اینی میگن کی هست و وقتی متوجه شدم که نه حوصله داشتم نه یادم موند حرفی بزنم از اون کار عجیب

حدود یک سال بعدش یکی شروع کرد نه توی یک وبلاگ ناشناس و بدون نویسنده بلکه توی چشم همه متن های تندی رو نوشت چون مدت ها سکوت کرده بود و زمانی که بهش حالی کردن طرف سالادخور بوده بدجور شعله ای همچی رو براش روشن کرد و چون نفر اول نبود کاری به سره طرف داد که فکر کنم کمتر کسی جراتشو داشته بوده

اما این چندسال به دلیل تشکیل اون وبلاگ خیلی فکر کردم

من که خودم جلوی یکیو گرفته بودم حالا داشتم مثل طرف عمل میکردم

خواستم بگم برام درست تعریف نکردن چی شده ولی من اینجا نوشتم چی شده

بعد اون انفجار و البته حوصله و صبر آقای داوری

این روزها که به گذشته و اشتباهاتش بیشتر فکر میکنم خواستم معذرت خواهی کرده باشم

هیچوقت و هیچوقت حق فقط طرف یک نفر یا یک گروه نیست !!

به هر دلیلی که بود میاس مثل من واضح و رو در رو اقدام کنید خلاصه اگر از یکسری چیزها نا امید شده بودید

ببخشید که بریک زدم وسطش

چون به یقین رسیدم بی خودی اون وبلاگ به همه آتش نزده بود

آدم بیگناه نه اسمش برده میشه نه اعتراض میکنه

ادامه مطلب بچه های فناوری اطلاعات سیرجان...